Τον γνωρίζουμε σαν σαξοφωνίστα, σαν έναν ταλαντούχο μουσικό με ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, ευγενική φυσιογνωμία και ιδιαίτερο πνεύμα. Ο Θανάσης Βερδελλής είναι ένας καλλιτέχνης ξεχωριστός, γνωστός και πολύ αγαπητός στη Ρόδο όπου ζει.
Σήμερα θα γνωρίσουμε μία άλλη πτυχή του, αυτήν του συγγραφέα, με αφορμή την κυκλοφορία της νουβέλας του “Ο Ξύλινος Πελεκάνος” (εκδ. Δημητρόπουλος). Πρόκειται για την ιστορία του Κίμωνα Φερέκη, ενός διανοούμενου μεταφραστή κόμικς, μέσα από τη ζωή, τη φαντασία και τα κείμενά του.
Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Πέμπτη 18 Ιουνίου και ώρα 19.30 στο Κατάλυμα της Αγγλίας στη Ρόδο. Περισσότερα για την παρουσίαση μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Συνέντευξη στην Ευρυδίκη Κοβάνη
Σας γνωρίζουμε σαν μουσικό, σήμερα όμως και με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου σας «Ο ξύλινος πελεκάνος» θα μιλήσουμε με τον συγγραφέα Θανάση Βερδελλή. Πώς ασχοληθήκατε με την συγγραφή;
Κάθε φορά που γέμιζα την παιδική μου Parker με μελάνι μια παρόρμηση που υπέθαλπε ερχόταν στην επιφάνεια, τότε άρχιζα να γράφω το όνομά μου ή κάποια λέξη που με είχε εντυπωσιάσει ή κάποια πρόταση μέχρι να βαρεθώ από την επανάληψη.
Κάποιον καιρό μετά από τις σύντομες σπουδές μου στην ιστορία (λέω σύντομες γιατί ενώ είχα τελειώσει την διπλωματική μου και έχοντας μόνο τρία μαθήματα για το πτυχίο αποχώρησα ήσυχα χωρίς να έχω καταλάβει ακόμα το λόγο), αυτή η παρόρμηση βρήκε διέξοδο στις εργασίες που έγραφα και μεταλλάχθηκε σε εμμονή. Ήθελα να συνεχίσω να γράφω, πράγμα αδύνατο γιατί ίσως τότε συνέβη κάποια οικολογική καταστροφή στο διανοητικό συμπάν που επιβίωνα.
Τι συναισθήματα είχατε καθώς γράφατε τον ξύλινο πελεκάνο;
Αρκετό καιρό μετά την εποχή της επιδημίας κοιτάζοντας στο ιντερνέτ διάφορα εργαλεία γραφής μια πένα Visconti Homo Sapiens bronze age από ηφαιστειακό οψιδιανό έκλεψε την ψυχή μου μπορώ να πω, έχω αυτό το κάτι τι με τις πέτρες.
Όταν την απέχτησα η πένα ως δια μαγείας άρχισε να γράφει μόνη της. Πέρασα όλη την επιδημία γράφοντας στο τρίτο πρόσωπο γύρω στα 15 τετράδια στα αγγλικά αρχικά, που μετέφρασα αργότερα, όταν πήρα την απόφαση να γράφω στα ελληνικά. Aυτό είναι το υλικό που απετέλεσε τη βάση του Πελεκάνου.
Αυτή η γλωσσική μετάβαση συνέβη τόσο ανεπαίσθητα όσο το γκάζι της υπερσύγχρονης βέσπας μου για όσους, όσες γνωρίζουν κάτι παρόμοιο συνέβη επίσης όταν μια μέρα έγραψα ο Κίμων Φερεκης γνωστός ως Κιμ κτλ. Τότε ήταν που είχα βρει τον “ήρωα” μου.
Πώς γεννήθηκε μέσα σας η έμπνευση για τον Κιμ “πλανήτη απόμακρο από τα κέντρα έλξης”, όπως τον περιγράφετε;
Η έμπνευση; Από τη Σύρο, από τον διάσημο Συριανό Φερεκύδη, δάσκαλο του Πυθαγόρα, του οποίου το σπήλαιο – κατοικία είχα επισκεφθεί λίγο καιρό πριν, ένα σπήλαιο με ενδείξεις ναού χθόνιας θεότητας. Έτσι είχα την αίσθηση ότι κατά κάποιον τρόπο διακτίνισα τη στάση ζωής του αρχαϊκού φιλοσόφου. Μια από αυτές τις μικρές επινοήσεις που δίνουν χαρά στη ζωή.
Ο Κίμωνας Φερέκης δημιούργησε καινούργιες υπαρξιακές περιοχές και τα ανάλογα συναισθήματα που συνοδεύουν το νέο. Έτσι “ο Κίμων Φερέκης, πλανήτης απόμακρος κρατούσε αποστάσεις από τα κέντρα έλξης” όπως ο απομονωμένος φιλόσοφος μάντης Φερεκύδης. Έτσι έγινε η αρχή.
Μουσική και συγγραφή. Πώς συνυπάρχουν μέσα σας;
Αργότερα ο Κίμωνας αποκαλύφθηκε μέσα από τις μοτιβικές υποχρεώσεις της αφήγησης. Εκεί φτάνουμε στη μουσικότητα των κείμενων. Η μουσική, όπως τα μαθηματικά, έχει νόημα χωρίς λέξεις, η αφήγηση καλύπτει λεκτικά αυτό το πεδίο.
Ποιο είναι για εσάς το νόημα της ζωής;
Για μένα κεντρικό υπαρξιακό νόημα της ζωής είναι η απώλεια από τη γέννηση ως τον θάνατο. Αυτό για το οποίο αξίζει να ζούμε είναι ο έρωτας και η ανακάλυψη.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΡΔΕΛΛΗΣ
Ο Θανάσης Βερδελλής παίζει σαξόφωνο σε αυτοσχέδια μουσικά σχήματα. Το διάβασμα, η συγγραφή, η μουσική, η τέχνη και η λογοτεχνία είναι τα κέντρα του ενδιαφέροντός του.
